بالاخره پس از ماهها اسارت زاینده رود با قید وثیقه به طور موقت آزاد شد

یکی با بیل برداشته، برگِ زرد و نارنجی روی سَر شهر ریخته. یک‌هو پاییز شده. دقیقا یک‌هو. صبحِ اول آبان، این‌جوری شد. حالا؛ ابرها، سنجاب‌ها و گربه حنائیِ بیش‌تر به چشم می‌آیند. هوا ایستاده، منتظر. نمی‌بارد اما. پائیز است و رودِ ما هم‌چنان خشک. نفرین بر تو ای ابر!

(به نقل از وحید)

خانه ای خواهم ساخت

بی در

بی پنجره

بی دیوار

حالا هی بخند........

گرگها خوب بدانند .....

در این ایل قریب گر پدر مرد تفنگ پدری هست هنوز............

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند

توی گهواره چوبی پسری هست هنوز..............

آب اگر نیست نترسید که در قافله امان

دل دریایی و چشمان تری هست هنوز...ا

ای دل ساده بکش درد که حقت این است            

              از زمانه بشو دلسرد که حقت این است

دیدی آخر دم مردانه به جز لاف نبود

              بکش از مردم نامرد که حقت این است

بستند راه روزنه ها را به رویتان
تا آفتاب تن زند از جست و جویتان

اما نه، حسن قصد ندارد نهان شود
بی حاصل است پنجه کشیدن به رویتان

زندان یوسف آینه ی اعتبار اوست
چونانکه جرمهای شما آبرویتان

هرجا که شاهدان جهان انجمن کنند
آنجاست نقل محفلشان گفت و گویتان

روزی به باغ رفتم و دیدم به چشم خویش
گلها درید ه اند گریبان به بویتان

باد صبا قرار ندارد بایستد
از جست و جوی روز و شب و کو به کویتان

باران ز پاکی دلتان شرمسار شد
ابر عبوس سخره ی بغض گلویتان

بغض گلو درآمد آواز می شود
خوابیده است گرچه کنون های و هویتان

"قنبرعلی رودگر"

((( الحمد لله الذی جعل اعدائنا من الحمقا  )))

همین

خداي فقيهان: بيشتر به يک قاضي تنگ نظر شبيه است که عقده ي حکمراني و مجازات دارد

و به وعده ي بهشت آسمان ، زمين را بر بندگانش جهنم ساخته است؛ خداي سختگير و بخيلي

که بيشتر به کار "پشمينه پوشان تندخو" مي آید تا به کار بندگاني محتاج و مشتاق ؛ خدايي که رسيدن به او از رساله ي عمليه ي پاکان پوک يا پوکان پاکي مي گذرد که در شناخت مردمان

پيرامون خود نيز عاجزند و حرف ساده ي آدميان را نمي فهمند چه رسد به وحي پيامبران.

خداي فيلسوفان:خدايي که بيش از آنکه شايسته ي بندگي و دلبردگي و نيايش وپرستش

باشد موضوعي براي گفت و گوهاي انتزاعي فلسفي است