تير 1378. روزنامه سلام چند روز قبل تعطيل شده بود. دانشجويان به اعتراض، شب ها در خوابگاه به مباحثه مي پرداختند. طبق گفته رييس نيروي انتظامي، شب حادثه عده اي از دانشجويان راهپيمايي آرامي در خيابان اميرآباد انجام دادند.

دانشجويان به خوابگاه برگشته اند و براي خواب آماده مي شوند. نکته عجيب حضور افراد نيروي انتظامي در پشت در اصلي خوابگاه است. عده اي از دانشجويان به سادگي درخواب هستند که سر و صدايي از پايين شنيده مي شود. کمي پس از نيمه شب عده اي که مشخص نيست اعضاي نيروهاي انتظامي هستند يا شبه نظامي وارد خوابگاه مي شوند... يک ساعتي از ورود آن ها نگذشته که خوابگاه به شکل فجیع  در مي آید...

... بعدها دادگاه تنها يکي از سربازان رده پايين نيروي انتظامي را به جرم سرقت يک عدد ريش تراش مجرم مي شناسد. فردا صبح با تيتر روزنامه ها مردم از جريان مطلع مي شوند و به سوي کوي مي شتابند. دانشجويان با تشکيل گروه هاي خودجوش امنيت محل را بر عهده گرفته اند. سران نيروي انتظامي که از خبط شب گذشته خود آگاه شده اند نيروهاي خود را اين بار با فاصله از کوي مستقر کرده و از دور به انتظار روند حوادث نشسته اند.

مردم فرصتي يافته اند تا شاهد تشکيل روند جديدي از جنش ها باشند. خيابان، شاهد حضور انسان هاست. عده اي براي نظاره، عده اي براي مشارکت، عده اي با هيجان انقلابي و عده اي براي آرمان هايشان.

دانشجويان شنبه در امتحان هاي آخر ترم شرکت نمي کنند و به نشانه اعتراض در کوي متحصن مي شوند. دانشجويان دختر هاشمي رفسنجاني، رييس جمهور پيشين جمهوري اسلامي را بين خود نمي پذيرند. موسوي لاري، وزير کشور براي دانشجويان سخنراني مي کند اما دانشجويان انتظار حضور خاتمي در بين خود را دارند. فرياد مي کشند : « خاتمي کجايي ؟ دانشجويت کشته شد. »

يکشنبه دانشجويان راه پيمايي آرامي از کوي به دانشگاه تهران دارند که پس از رسيدن به دانشگاه، در آن جا مستقر مي شوند.

دوشنبه بين دانشجويان اختلاف نظر بروز مي کند. عده اي مي گويند بايد در دانشگاه ماند و تحصن کرد اما عده اي موافق خروج از دانشگاه و پيوستن به مردمي هستند که پشت درهاي دانشگاه هستند.

حوالي ساعت يازده حدود پانصد دانشجو محل تحصن را ترک و به سمت در اصلي دانشگاه حرکت مي کنند. آن ها شعار مي دهند : «خاتمي ! خاتمي ! حسين سازش نکرد.»

عده اي از دانشجويان جلوي خروج آن ها را مي گيرند و اين جريان تا بعد از ظهر ادامه دارد.

ساعت 7 است که نيروهاي انتظامي گاز اشک آور به سوي دانشجويان پرتاب مي کنند.

پدران و مادران اين دانشجويان، 21 سال قبل در مبارزه با شاه با دستمال خيس و دود آتش و سيگار با گاز اشک آورد مقابله کرده بودند.

مي گويند در مقابل دشمن مشترک، همبستگي بالا مي رود، دشمن مشترک اين دانشجويان تنها گاز اشک آور نيست. دوشنبه با همين ماجراها به شب مي رسد.

سه شنبه در خيابان هاي اطراف کوي و دانشگاه درگيري هاي پراکنده وجود دارد و ... 

با پيام آیت الله خامنه ای و تبليغات تلويزيون قرار مي شود تا روز چهارشنبه « اقشار مختلف مردم » براي اثبات همبستگي مردم و نظام به خيابان بيايند.
 

موخره : امروز ۹ سال از ماجرا گذشته است. سردار نظري فرمانده وقت نيروي انتظامي تهران از تمامي اتهامات تبرئه شد و تنها يک سرباز ساده به جرم سرقت خودسرانه يک ماشين ريش تراش به 90 روز زندان محکوم شد. هرگز معلوم نشد چه کسي چشم شاگرد برتر کنکور را کور کرده است، چه کسي با لباس شخصي در خوابگاه تيراندازي مي کرده، چه کسي دستور حمله به کوي را صادر کرده و دانشجويان کوي چه مي خواستند بگويند........................................................