در عزدواج تواهم خيلي مهم است يعني دو طرف بايد به هم بخورند.

مثلن من و ساناز دختر خاله مان خيلي به هم مي خوريم. از لهاز

فکري هم دو طرف بايد به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است

هنوز فکر ندارد که به من بخورد ولي مامانم مي گويد اين ساناز از تو

بيشتر هاليش مي شود. در عزدواج سن و سال اصلن مهم نيست

چه بسيار آدم هاي بزرگي بوده اند که کارشان به تلاغ کشيده شده

و چه بسيار آدم هاي کوچکي که نکشيده شده. مهم اشق است !

اگر اشق باشد ديگر کسي از شوهرش سکه نمي خواهد و دايي

مختار هم از زندان در مي آيد. من تا حالا کلي سکه جم کرده ام و

مي خواهم همان اول قلکم را بشکنم و همه اش را به ساناز بدهم

تا بعدن به زندان نروم. مهريه وشير بلال هيچ کس را خوشبخت نمي

کند. همين خرج هاي ازافي باعث مي شود که زندگي سخت بشود

و سر خرج عروسي دايي مختار با پدر خانومش حرفش بشود. دايي

مختار مي گفت پدر خانومش چتر باز بود.خوب شايد حقوق چتر بازي

خيلي کم بوده که نتوانسته خرج عروسي را بدهد. البته من و ساناز

تفافق کرده ايم که بجاي شام عروسي چيپس و خلالي نمکي بدهيم.

هم ارزان تر است ، هم خوشمزه تراست تازه وقتي مي خوري

خش خش هم مي کند! اگر آدم زن خانه دار بگيرد خيلي بهتر است

و گرنه آدم مجبور مي شود خودش خانه بگيرد. زن دايي مختار هم

خانه دار نبود و دايي مختار مجبور شد يک زير زميني بگيرد. مي گفت

چون رهم و اجاره بالاست آنها رفته اند پايين! اما خانوم دايي مختار

هم مي خواست برود بالا! حتمن از زير زميني مي ترسيد . ساناز

هم از زير زميني مي ترسد براي همين هم برايش توي باغچه يک

خانه درختي درست کردم. اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش

شکست. از آن موقه خاله با من قهر است. قهر بهتر از دعواست.

آدم وقتي قهر مي کند بعد آشتي مي کند ولي اگر دعوا کند بعد

کتک کاري مي کند بعد خانومش مي رود دادگاه شکايت مي کند

بعد مي آيند دايي مختار را مي برند زندان! البته زندان آدم را مرد

مي کند.عزدواج هم آدم را مرد مي کند، اما آدم با عزدواج مرد بشود

خيلي بهتر است!

اين بود انشاي من