خانم بزرگ جانماز سبزش را جمع کرد و

چادر نماز گلگلیش را از سرش برداشت و

گذاشت جلویت و

  رویش را انطرف کرد تا اشکهایش را نبینی

و غرورت نمیگذاشت  بلند شوی و یک لقمه به او بدهی و آرامش کنی

و خانم بزرگ هی گریه کرد برایت

تا آخر بلند شدی گرامافون دربه داغانت را روشن کردی

و(( شد خزان گلشنآشنایی ))استاد را گذاشتی و

گفتی تو را به قرآن آبغوره نگیر بذار ببینیم چی کوفت میکنیم

گور بابای مصدق

اما میدانم ته دلت چیز دیگری بود دلت میخواست های های گریه کنی و

اشک بریزی بر این مردم

میدانم میخواستی با مصدق درد دل کنی وبرایش اشک بریزی که

او را میبرند به همین زودی ها

خانم بزرگ آمد کنارت دستمالش را برداشت و

کلاه شابگاهیت را از روی طاقچه

روزی همین ازهاری را هم خواهند کشت حالا هی های و هوی کند

روزی طبل رسواییش را میزنند

روزگار این رقم نمی ماند

و بر ایش گفتی وگفتی آنچه در این سالها میخواستی بگویی و غرور کهنه ات

نمیگذاشت و بالاخره برایش درد  دل کردی و خانم بزرگ هم با گوشه چادر

بالاخره آنقدر با او حرف زدی و زدی که چکمه پوش ها آمدند

در خانه تان

خانم بزرگ قرآنش را داد بوسیدی و نگاهی به او کردی و

محکم گام بر زمین نهادی که همسرت فکر نکند کم می آوری هیچوقت

تا لب در رفتی و بعد برگشتی و گفتی

مطمئن باش روزی محمد رضا  شاه با همه ی عظمتش خواهد رفت!!

خدایا تو را  به فاطمه کمکم کن

کمکم کن زبونم گره نخوره بتونم آروزهام را بگم ........

حرفهایی داشتیم برای گفتن وحرفهایی برای نگفتن

و چه زیبا گفت

((ارزش هرکس به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد))

بیایید نگفته هامان را بگوییم

بیایید امشب با خدایمان نجوا کنیم

بیایید درددلهامان را به او بگوییم که جز او فریاد رسی نیست

بیایید به او شکوه کنیم که غیر او پناهی نداریم

شکوه کنیم از مصیبتی که بر ما میرود
شکوه کنیم از بی حرمتیها
از ظلم
از دروغ
از نفاق
و از هزار ظلم دیگری که در این مدت کوتاه به ما رفت
به سید ما رفت
و.....
به وطن ما رفت
انگار خدا امشب به ما نزدیکتر است
امشب صدایمان را بهتر می شنود
مگر خودش نگفت
((بخوانید تا اجابت کنم شما را))
حالا داریم او را صدا میزنیم
او را فریاد میزنیم و به درگاه او دعا میکنیم
که نجاتمان دهد
که ظالمان را رسوا کند
که حق را پیروز کند
که.......
خودش گفت
((والعاقبه للمتقین))
و خودش گفت
((الملک  لا یبقی مع الظلم))
خدایا از ته قلبمان آرزو میکنیم
روزهای سبزی که از ما گرفتند را ..
منطق سرکوب شده مان را میخواهیم
غیرت بر باد رفته مان...
و شادی سوخته مان ...
و کلی چیزکه کمتر از یک هفته از ما دزدیدند
دیگر ریاست برایمان اهمیت ندارد
قدرت در نظرمان کثیف شده است
دیگر میدانیم
((إن الملوک اذا دخلوا قریه أفسدوها و جعلوا أعزه أهلها أذله و کذلک یفعلون))
همین مرا بس.
بگذار آن که بر صدر است؛ مست، باقیِ ایام دولت‌اش را بگذراند
(( تلک الأیام نداولها بین الناس))
بگذار بخندند و خوش باشند و مکر کنند
که......
((مکروا و مکر الله والله خیر الماکرین.))
بگذار حرف از قدرت و حکومت بزنند
که زیبا کفت
چو بیشه تهی ماند از شیران نر       سگان فرصت روبهی یافتند
و بگذار ..............
خدایا میخواهیم
آرزو میکنیم......
دعا میکنیم.......
که همانا.......
((ایاک والظلم لمن لیس له الا الدعا))

اگر دوست داشتید آرزوهایتان را در قسمت نظرات بنویسید